Signaalvuren voor nieuw organiseren: Ricardo Semler en de ‘misfits’

By 14 februari 2015 Burn-out 2 Comments

 

Gisteren vertelde één van mijn klanten haar vastloop-verhaal. Het verhaal dat ik al jaren hoor: steeds hetzelfde maar toch elke keer anders. Het verhaal dat me elke keer opnieuw raakt.

Zij werkte met kinderen op een internaat. En ze kon het niet meer, omdat ze niet kon leven met de werkwijze van protocollen, methodieken, richtlijnen. Alles maar om de kinderen in het gareel te houden. Hen discipline bij te brengen. Strak, duidelijk, doel- en resultaatgericht. Haar hart brak: ‘deze kinderen hebben vooral liefde nodig. Laten we ze eerst onvoorwaardelijk accepteren en dan vanuit liefde vormen en (bij-)sturen. Maar niet andersom, niet zonder liefde, niet zonder acceptatie’.

En daarom valt ze buiten de box. Maar deze keer in de negatieve zin van het woord: burn-out, ze bevindt zich in een re-integratietraject 2e spoor. Dat wil zeggen: ze moet elders werk zoeken. Want in het internaat past ze niet. En waarschijnlijk ook niet op een hoop andere plekken.

Deze vrouw is een stille held. Nauwelijks wordt ze gehoord, nauwelijks serieus genomen. Gezien als de afwijking, als de zwarte schaap. De zwakke schakel. En dit is het punt waar het verhaal niet klopt.

Mensen die vastlopen zijn dragers van het nieuwe organiseren. Ze lopen in de voorhoede van het anders denken en anders doen. Ze zijn het signaalvuur van onze vastgelopen, zieke 24-uurs informatie- en etalagemaatschappij. Niemand die luistert.

Naar wie wij wel luisteren, is Ricardo Semler. Een man wiens succes en goeroe-status ook begon met een vastloop-verhaal. Nog meer: Semler zien we als een man met een wezenlijk ander, zelfs een revolutionair verhaal. Over vertrouwen, geloven in de kracht en intenties van mensen. Over respect voor elkaar en de bronnen die wij (nog) tot onze beschikking hebben. Dat zijn out-of-the-box verhaal podium krijgt, blijkt niet alleen uit de populariteit van zijn boeken, maar ook uit het feit dat hij herhaaldelijk te gast is in het programma Tegenlicht van de VPRO en dat hij zijn leiderschapsvisie deelt aan managend Nederland op uitnodiging van De Baak.

Zeker, we hebben een vrije denker als Ricardo Semler hard nodig. Niet alleen om ons te (laten) wijzen op het innovatieve, nieuwe organiseren, maar misschien juist om ons erop te wijzen hoe verwrongen en scheef is hoe wij met elkaar leven, organiseren en werken. Dat nieuwe, innovatieve organiseren zou helemaal niet zo out-of-the-box en innovatief moeten zijn. Het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn. Maar dan zouden we de gruwelijke waarheid onder ogen moeten zien: dat we een volkomen absurde manier van werken en organiseren accepteren als iets normaals. In een wereld waarin respect, menselijke maat, vrijheid, zeggenschap, vertrouwen en oog voor schoonheid en diversiteit ‘luxewaren’ zijn.

Net zo goed als we ons geweten sussen door biologische en fair trade producten te kopen en daar –zijnde luxere waren – gerust een paar euro’s meer voor neer willen tellen. Omdat dat blijkbaar de uitzondering is, het vernieuwende. Niet doorhebbend dat we daarmee 90% van de producten die schadelijk zijn voor onze gezondheid en onder erbarmelijke omstandigheden geproduceerd worden, als norm (en als normaal) accepteren.

Here’s to* Ricardo Semler. Maar vooral: here’s to de honderden en duizenden mensen die elke dag vastlopen, burn-out raken en daarmee een maatschappelijk probleem zichtbaar maken. Zij hebben de noodzaak van ‘nieuw’ organiseren allang op de agenda gezet. Het is aan ons om te luisteren en in actie te komen.

Here’s to = 1. waardering en erkenning uitspreken naar iemand, 2. een toast uitbrengen

About anderzverder

2 Comments

  • Wendy schreef:

    Helaas zie je dit gegeven ook in kerken, en het zijn de christenen de out of the box denken, langs kerkelijke of gemeente regels heen denken.
    Meer vast worden gezet door het systeem, terwijl de harten op de juiste plaats zitten en juist hart voor mensen hebben en vooral voor God

  • Marieke schreef:

    Wat een mooie blog Leona. En ja ik ben het helemaal met je eens, onze maatschappij wordt steeds zieker en zieker, en we willen allemaal zover mogelijk bij God vandaan leven. Gelukkig wil God mensen gebruiken om de maatschappij weer aan het denken te zetten, ook al voelt het voor iemand met een Burn-Out niet zo. Ik hou super van de vrouw, waar jij over schrijft in je blog. Ze is alleen al voor mij een parel in Gods handen. Ook al weet ze nog niet waar Gods weg toe lijd, ze mag leven uit Gods hand. <3

Leave a Reply