Een pelgrimstocht bij burn-out of depressie?

By 9 november 2014 Burn-out One Comment

Ik volg al geruime tijd (en heb ik een bijdrage aan geleverd) een initiatief van Radboud Universiteit Nijmegen: HET PAD. Dit is een wandelroute van Millingen tot het Vrijheidsduin aan zee, speciaal bedoeld voor mensen met recidiverende (terugkerende) depressie en werkgerelateerde stressklachten zoals burn-out of overspanning. De bedoeling is dat deze mensen HET PAD alleen of samen met anderen lopen, gedurende een of meerdere dagen. Er is een globale wegwijzer van ca. 6 A4-tjes met tips en locaties voor overnachting en boodschappen (De Rol). Er is al een pilot uitgevoerd en men wil nu crowdfunding opzetten (geld inzamelen) voor een volledig medisch-wetenschappelijk onderzoek naar de gezondheidseffecten van het lopen van het pad, zodat het lopen van het pad kan worden ontwikkeld tot een erkende therapie. Het doel is dan dat HET PAD ook als therapievorm vergoed wordt door ziektekostenverzekeraars. De eerste ervaringen van de deelnemers aan de pilot zijn positief.

Zelf heb ik vorig jaar een deel van HET PAD gelopen, samen met anderen. Ik was overrompeld door de schoonheid en ongereptheid van de natuur, ik heb me verwonderd over het leven van allerlei dieren dat ik tegenkwam. Ik heb geworsteld met de natuur – HET PAD is immers geen geplaveid pad, maar een wijds, niet strikt afgebakend gebied, waar je over boomstronken moet klimmen, onder hekken door moet kruipen, waar je uitglijdt in de blubber en bang bent dat je verdwaald bent en uren om moet lopen. Ik ben daarin mezelf tegengekomen – waarom erger ik me als iets mij moeite kost, als ik over boomstronken moet klimmen en daarbij vies word? Ik ben uitgedaagd om na te denken over mijn patronen in het dagelijks leven: hoe ga ik ‘normaal’ om met tegenslag? Is dat ergernis, frustratie, opgeven of juist vastberaden doorgaan? En geef ik het wel aan dat het niet meer gaat, dat ik het niet meer zie zitten of dat ik hulp nodig heb? Zonder dat er woorden aan te pas komen, leerde de natuur mij veel. Een soort natuurlijke therapie :-).

Omdat ik ervaren heb hoe helpend en inzichtgevend HET PAD is, vind ik dat het een kans verdient. Naast antidepressiva en therapie is er bestaansrecht voor natuurlijke vormen van genezing en ‘therapie’, is mijn overtuiging. Niet voor niets zijn pelgrimstochten zo populair.

Een pelgrimstocht op weg naar een eindbestemming is meer dan wat dan ook een tocht naar binnen, naar jezelf. Juist als je jezelf kwijt bent geraakt, als een burn-out jou overmeesterd heeft of als je indentiteit opgelost is in de mist van een depressie. Hoe geweldig zou het zijn als er erkenning zou komen voor dat wat ons gratis in de schoot is geworpen om heling te brengen, de natuur om ons heen? 

Ik kan me voorstellen dat ik, als HET PAD er is, met mijn klanten (individueel of groepsgewijs) deze pelgrimstocht aanga. Gedurende een weekend, of misschien wel een hele week.

 

About anderzverder

One Comment

  • Heleen schreef:

    Hoi Leona, ook ik heb mogen ervaren wat de natuur voor je kan doen. Begin oktober heb ik, met als doel persoonlijke groei, ook meerdere wandelingen gedaan in ongerepte natuur.
    ‘ doen’ ipv ‘ praten’ heeft mij letterlijk inzichten gegeven in ingesleten patronen die een verdere groei in de weg stonden. Het mooie van de natuur is, dat alles er is wat je nodig hebt op het moment dat je er ‘ klaar’ voor bent.
    Reguliere therapie is veelal gericht op praten en beleveing vanuit het hoofd/ gestuurd door gedachten. Bij wandelen als therapie wordt er als vanzelf een beroep gedaan op alle zintuigen. (voelen., geaard zijn) Je komt door de stilte en het ervaren heel dicht bij jezelf. Hart en hoofd komen daardoor beter in balans , waardoor je beter in staat bent keuzes te maken vanuit je hart.

    Ik zal dan ook zeker dit initiatief delen om het gerealiseerd te krijgen!

Leave a Reply